Elliott Carter Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Elliott Carter Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Besteci
Doğum tarihi: 11 Aralık 1908, Manhattan, New York, ABD
Ölüm tarihi ve yeri: 5 Kasım 2012 New York, ABD
Elliott Carter Kimdir ?
Amerikalı besteci Elliott Cook Carter, Jr. (1908 doğumlu), zamanının en saygın bestecilerinden biri olmak için geçen müzikal modaların çoğunu cesurca görmezden gelerek bireysel bir müzik tarzı geliştirdi.
Elliott Carter, zengin bir iş adamının oğlu olarak 1908’de New York’ta doğdu. Harvard’da İngilizce okudu ve arkadaşı ve akıl hocası Charles Ives tarafından müzik kariyerine teşvik edildi, orada müzik alanında yüksek lisans derecesi aldı, ardından 3 yılını Paris’te Nadia Boulanger ile çalışarak geçirdi. Amerika Birleşik Devletleri’ne döndükten sonra yazdığı ilk besteleri neoklasik bir bale, Pocahontas (1939; rev. 1941) ve Holiday Overture (1944) idi.
![Elliott Carter'in Özgeçmişi Elliott Carter Kimdir](https://www.lincheap.com/wp-content/uploads/2023/01/IMG_20230108_173105-229x300.jpg)
Carter’ın Piyano Sonatı (1945-1946) genellikle onun olgun tarzının ilk örneği olarak kabul edilir. Son derece ahenksiz ve ritmik olarak karmaşık, sonraki tüm bestelerinin özellikleri. Çello ve Piyano için Sonatı’nda(1948) iki enstrümanı “harmanlama” girişimi yoktur; her biri kendi yoluna gidiyor gibi görünüyor. Enstrümanların bu şekilde birleştirilmesi, dört enstrümanın aynı müzik malzemesini paylaşmayan, bireysel solist gibi ele alındığı ilk Yaylı Dörtlüsünde (1951-1952) de kullanılır. Besteci bir keresinde “Parçalarımı senaryolar olarak görüyorum,” demişti, “icracıların enstrümanlarıyla oynamaları, oyuncuları bireysel olarak ve topluluğun katılımcıları olarak dramatize etmeleri için.” Bu parçada, Carter’ın bir tempo ve ölçüden diğerine tam olarak geçiş yapmak için tasarladığı, müziğinin zaman boyutuna diğer bestecilerin başaramadığı bir incelik ve esneklik kazandıran bir yöntem olan “metrik modülasyon” örnekleri de var.
Orkestra için Varyasyonlar (1955), ikinci bir Yaylı Dörtlü (1959) ve Klavsen, Piyano ve İki Oda Orkestraları için Çift Konçerto (1961), onun karmaşık tarzının sonraki örnekleridir. “Bilim ve sanatın her alanında ortaya çıkan beklenmedik türden değişikliklerin ve karakter ilişkilerinin pek çok dikkate değer örneğiyle karşı karşıya kaldığında, bugün yaşayan herkesin yaşaması gereken deneyimlere müzikal ifade vermeye çalıştım.”
Piyano Konçertosu (1964-1965), yeni tonal ve zamansal ilişkilerin keşfine devam ediyor. Besteci, parçayı “insan ve toplum arasındaki bir çatışma” olarak tanımladı. Piyano doğar, orkestra ona ne söyleyeceğini öğretir. birkaç, zayıf, hüzünlü notla – bir tür Charlie Chaplin esprili.” Carter , Orkestra Konçertosu’nda ( 1969) karmaşık dokusunu, orkestrayı her biri farklı kompozisyonda ve kendi içinde bütün olan dört bölüme ayırarak elde eder.
![Elliott Carter'in Biyografisi Elliott Carter Kim](https://www.lincheap.com/wp-content/uploads/2023/01/IMG_20230108_173120-201x300.jpg)
1970’lerden bu yana bestecinin müziğinin çoğu solo ve oda çalışmaları biçimini aldı. Onun Üzerinde Durulacak Bir Ayna (1978), Amerikalı şair Elizabeth Bishop’un çalışmalarına dayanan bir şarkı döngüsüdür. Yaylı Dörtlüsü No. 5’in prömiyeri 1995 yılında Belçika’nın Antwerp kentinde Arditti Quartet tarafından yapıldı. Aynı yıl yeni bir şarkı döngüsü olan Of Challenge and Of Love’ın prömiyerine de tanık oldu . Daha sonraki orkestra çalışmaları arasında Üç Durum (1986-89) ve son derece başarılı olan Keman Konçertosu (1990) yer alır. İkinci parça, bir düzineden fazla ülkede sıklıkla icra edildi. Partita’sı Chicago Senfoni Orkestrası (1994) tarafından sipariş edildi ve aynı sıralarda Adagio TenebrosoBBC Proms’un 100. yıl dönümü için BBC Senfoni Orkestrası tarafından sipariş edildi.
Carter, 80’li yaşlarına kadar aktif kaldı. Pulitzer Ödülü’nü iki kez kazandı ve Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Sanat Madalyası’nı alan ilk besteci oldu. Carter, Almanya’nın Ernst Von Siemens Müzik Ödülü’nü kazanan dört besteciden biriydi ve 1988’de Fransız hükümeti tarafından Sanat ve Edebiyat Tarikatlarında komutan oldu. Diğer onurları arasında Guggenheim bursları, UNESCO alıntıları ve birkaç fahri doktora vardı. Besteleri tamamlanır tamamlanmaz seslendirilir ve kayıt altına alınır. “Kayıtlar için yazıyorum” dedi. “Son üç parçam yaklaşık yirmi beş dakika sürüyor.Bir LP tarafının uzunluğu. O kadar zengin olmalılar ki birçok kez çalınabilirler.” Carter’ın müziğini ilk kez dinlemeyi birçok dinleyici için kafa karıştırıcı bir deneyim haline getiren bu zenginliktir.